پلوتو و شارون دو جسم سنگی و یخی هستند که در ناحیهای فراتر از مدار نپتون

پلوتو و شارون دو جسم سنگی و یخی هستند که در ناحیهای فراتر از مدار نپتون

راز شکلگیری شارون؛ بزرگترین قمر پلوتو با بوسهای کیهانی در دام افتاد

پلوتو و شارون دو جسم سنگی و یخی هستند که در ناحیهای فراتر از مدار نپتون در کمربند کویپر قرار دارند. یک تیم پژوهشی با استفاده از ویژگیهای این دو جسم، مدلی را طراحی کرده که نشان میدهد چگونه آنها بدون ادغام با یکدیگر برخورد کرده و در دام یکدیگر افتادهاند.

بر اساس این مدل، اگر شارون با سرعت نسبتا آرام حدود ۳۲۱۸ کیلومتر بر ساعت به پلوتو برخورد کند، دو جسم تا نزدیک به ۱۰ ساعت با هم در تماس باقی میمانند و سپس به مرور زمان جدا میشوند، اما همچنان در کنار یکدیگر میمانند. پژوهشگران این پدیده را بوسه و بهدامانداختن نامگذاری کردهاند. دکتر دنتون توضیح میدهد که سختی دو جسم مانع از متلاشی شدن آنها شده است.

در زمان برخورد، پلوتو هر سه ساعت یک بار به دور خود میچرخید، در حالی که طول روز پلوتو در حال حاضر تقریبا ۱۵۰ ساعت است. در نتیجه، دو جسم در طول تماس، سه بار به دور یکدیگر چرخیدند. سپس تکانه زاویهای پلوتو باعث شد شارون به آرامی از پلوتو دور شود، اما همچنان در مدار پلوتو به دام افتاده باقی ماند.

بیل مککینون، دانشمند سیارهشناس در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، این سناریو را با توجه به تعداد زیاد اجرام سرگردان در کمربند کویپر در دوران اولیه منظومه شمسی، منطقی میداند. او میگوید برخورد اجسام به گمان زیاد رویدادی رایج بوده و تعداد بسیاری از اجسام دوتایی بزرگ دیگر نیز در منظومه کویپر وجود دارند.

دکتر دنتون افزود که این برخورد باعث تحول اساسی سطح پلوتو شده و شارون بخش زیادی از یخهای سطحی خود را در اثر برخورد از دست داده است. این رویداد همچنین میتواند راهاندازی چهار قمر شناختهشده پلوتو یعنی نیکس، استوکس، سربروس و هیدرا را توضیح دهد که در مقایسه با شارون بسیار کوچکتر هستند. فضاپیمای نیو هوریزنز ناسا در سال ۲۰۱۵ این اقمار را در حین گذر از پلوتو مشاهده کرد.

مطالعه جزئیات بیشتر پلوتو میتواند صحت این رقص کیهانی باستانی را تایید کند، هرچند احتمالا زمان زیادی طول خواهد کشید تا فضاپیمایی دیگر از این سیاره کوتوله بازدید نماید. دکتر دنتون بیان کرد اگر شارون مقداری از سنگهای خود را روی پلوتو به جای گذاشته باشد، میتوانیم آن را در دادههای گرانشی مشاهده کنیم، اما متاسفانه برای انجام این آزمایش باید به پلوتو برگردیم.