دانشجویان با غلط املایی عمدی سعی میکنند متون هوش مصنوعی را انسانی نشان دهند

دانشجویان با غلط املایی عمدی سعی میکنند متون هوش مصنوعی را انسانی نشان دهند, گزارشهای اخیر نشان میدهد که دانشجویان برای دور زدن سامانههای تشخیص متنهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی، به طور عمدی غلطهای املایی و تایپی در مقالات خود ایجاد میکنند. این روش جدیدترین ترفند برای فریب دادن ابزارهایی است که محتوای ساخته شده با چتباتها را شناسایی میکنند. چرا دانشجویان به تقلب با هوش مصنوعی روی میآورند؟

بر اساس تحقیقات مجله نیویورک، استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن تکالیف در محیطهای آموزش عالی به شدت رایج شده است. بسیاری از دانشجویان این راه را سادهترین راه برای صرفهجویی در وقت میدانند. سم ویلیامز، دستیار آموزشی دانشگاه آیووا، میگوید دانشجویان از هوش مصنوعی بهره میبرند چون کار را آسان میکند و زمان نوشتن را کاهش میدهد.

من این را درک میکنم، چون خودم هم در دوران دانشجویی از نوشتن مقاله خسته شده بودم. روشهای خلاقانه برای فرار از تشخیص دانشجویان تنها به ویرایش دستی متون بسنده نمیکنند.

در یک ویدیو در تیکتاک، یک دانشجو توضیح داد که از هوش مصنوعی میخواهد مقاله را به زبان کسی بنویسد که مقدار زیادی جاهل است تا طبیعیتر به نظر برسد. یک روش پیشرفتهتر هم چین کردن خروجیها است. اریک، دانشجوی سال دوم استنفورد، میگوید همکلاسیها خروجی یک هوش مصنوعی را به هوش مصنوعی دیگر میدهند و این فرآیند را چند بار تکرار میکنند.

او افزود هر بار که این کار را انجام میدهید، درصد تشخیص هوش مصنوعی کاهش مییابد. نکته طنزآمیز و نگرانی اساتید نکته جالب توجه این است که انرژی و خلاقیتی که دانشجویان برای انسانی کردن متنهای ماشینی صرف میکنند، اگر در نوشتن مستقیم مقاله به کار میرفت، نتیجه بهتری میداد. اساتید نگرانند که این روال به جای یادگیری و رشد، به ها عادت دهد تا در مواجهه با چالشها، همیشه به راهکار آسانتر پناه ببرند.

ویلیامز مثالی زد در کلاس موسیقی، تکلیف اول (نوشتن سلیقه شخصی) با تکلیف دوم (تحقیق در مورد جاز نیو اورلئان) تفاوت کیفیت شوکآوری داشت.

مدرسان معتقدند که با وجود هشدارها، دانشجویان به دنبال روشهای هوشمندانهتر تقلب هستند. ویلیامز تأکید کرد هر وقت دانشجویان با چالشی روبرو میشوند، به جای عبور از آن و رشد کردن، به ابزاری پناه میروند که کار را آسانتر میکند. این روند در حال حاضر نشانهای از توقف ندارد و دانشگاهها باید راهکارهای عمیقتری برای مقابله با آن بیندیشند.