محققان کهکشانی شگفت را در جهان اولیه کشف کردند_مجله رشد

محققان کهکشانی شگفت و بی‌سابقه را در جهان اولیه کشف کرده‌اند که می‌تواند به ما در فهمیدن چگونگی اغاز داستان کیهانی پشتیبانی کند. این کهکشان با نام GS-NDG-9422 نامگذاری شده است، نزدیک به یک میلیارد سال بعد از انفجار بزرگ ظاهر شد و به علت امضای نوری منحصر به فرد خود قابل دقت است که مشخص می کند درخشش گاز آن از درخشش ستاره‌هایش فراتر می‌رود.

به نقل از سرویس اخبار نجوم رسانه فناوری تکنا، محققان این «اتفاق کاملاً تازه» را قابل دقت می‌دانند چون می‌تواند مرحله گمشده تکامل کهکشانی بین اولین ستاره‌های جهان و کهکشان‌های شناخته شده‌ی امروز باشد. این کلاس شدید کهکشان توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)، یک تلاش مشترک ایالات متحده، اروپا و آژانس‌های فضایی کانادا، که برای نگاه کردن به قبل تا اغاز جهان طراحی شده است، مشاهده شد. کشف آن نیز اخیراً در یک مقاله تحقیقاتی انتشار شده در Monthly Notices of the Royal Astronomical Society انتشار شده است.

کهکشان GS-NDG-9422 تازه کشف شده در این عکس NIRCam (دوربین مادون قرمز نزدیک) تلسکوپ فضایی جیمز وب به طور یک تاری محو ظاهر می‌بشود. این کهکشان می‌تواند به اخترشناسان پشتیبانی کند تا تکامل کهکشان در جهان اولیه را بهتر فهمیدن کنند.

دکتر الکس کامرون از دانشگاه آکسفورد، محقق مهم این مطالعه، می‌گوید: «اولین فکرم زمان نگاه کردن به طیف کهکشان این می بود: ‘شگفت است’ که دقیقاً همان چیزی است که تلسکوپ وب برای آشکار کردن آن طراحی شده می بود: اتفاق‌های کاملاً تازه در جهان اولیه که به ما پشتیبانی می‌کنند تا فهمیدن کنیم داستان کیهانی چطور اغاز شد.»

کامرون با دکتر هارلی کتز، یک نظریه‌پرداز، تماس گرفت تا داده‌های شگفت را مورد او گفت و گو قرار دهد. تیم آن‌ها با همکاری یکدیگر دریافتند که مدل‌های کامپیوتری از ابرهای گازی کیهانی که توسط ستاره‌های زیاد داغ و عظیم تا حدی گرم شده‌اند که گاز درخشان‌تر از ستاره‌ها است، تقریباً با مشاهدات وب مطابقت کامل دارد. کَتز از آکسفورد و دانشگاه شیکاگو می‌گوید: «به نظر می‌رسد این ستاره‌ها باید زیاد داغ‌تر و عظیم‌تر از آنچه در جهان محلی می‌بینیم باشند، که منطقی است چون جهان اولیه محیط زیاد متغیری می بود.»

در جهان محلی، ستاره‌های داغ و عظیم معمولی دمایی بین ۷۰،۰۰۰ تا ۹۰،۰۰۰ درجه فارنهایت (۴۰،۰۰۰ تا ۵۰،۰۰۰ درجه سانتیگراد) دارند. مطابق حرف های تیم، کهکشان ۹۴۲۲ دارای ستاره‌هایی داغ‌تر از ۱۴۰،۰۰۰ درجه فارنهایت (۸۰،۰۰۰ درجه سانتیگراد) است. محققان گمان می‌کنند که این کهکشان در میانه یک فاز مختصر از راه اندازی ستاره‌های شدید در داخل یک ابر گاز متراکم است که تعداد بسیاری ستاره عظیم و داغ تشکیل می‌کند. ابر گاز با فوتون‌های بسیاری از نور ستاره‌ها برخورد می‌کند که علتمی‌بشود زیاد درخشان بشود. علاوه بر نوآوری آن، درخشش گاز سحابی از ستاره‌ها چیزی است که در محیط‌های نسل اول ستاره‌های جهان پیش‌بینی شده است، که اخترشناسان آن‌ها را ستاره‌های جمعیت III طبقه‌بندی می‌کنند.

کَتز می‌گوید: «ما می‌دانیم که این کهکشان ستاره‌های جمعیت III را ندارد، چون داده‌های وب پیچیدگی شیمیایی بیشتر از حد را مشخص می کند. با این حال، ستاره‌های آن با آنچه ما آشنا هستیم متفاوت است – ستاره‌های شگفت و غریب در این کهکشان می‌توانند راهنمایی برای فهمیدن نحوه گذار کهکشان‌ها از ستاره‌های اولیه به انواع کهکشان‌هایی که می‌شناسیم باشند.»

در این مرحله، کهکشان ۹۴۲۲ یک نمونه از این مرحله از گسترش کهکشانی است، به این علت تا این مدت سوالات بسیاری برای جواب دادن وجود دارد. آیا این شرایط در این دوره وقتی در کهکشان‌ها رایج است یا یک اتفاق نادر است؟ آن‌ها چه چیز فرد دیگر می‌توانند در رابطه مرحله های اولیه‌تر تکامل کهکشانی به ما بگویند؟ کامرون، کتز و همکاران تحقیقاتی خود اکنون در حال شناسایی کهکشان‌های بیشتری برای اضافه کردن به این جمعیت می باشند تا بهتر فهمیدن کنند که در یک میلیارد سال اول بعد از انفجار بزرگ در جهان چه اتفاقی می‌افتاد.