کهکشان شگفت‌انگیز توسط تلسکوپ جیمز وب در جهان اولیه کشف شد
محققان کهکشانی بی‌سابقه‌ای را در جهان اولیه شناسایی کرده‌اند که می‌تواند کلید درک آغاز داستان کیهانی باشد. این کهکشان با نام حدود یک می‌لیارد سال پس از انفجار بزرگ ظاهر شده و به دلیل امضای نوری منحصر به فرد خود قابل توجه است که نشان می‌دهد درخشش گاز آن از درخشش ستاره‌هایش فرا‌تر می‌رود.
به گزارش سرویس اخبار نجوم رسانه فناوری تکنا، محققان این پدیده را اتفاق کاملا تازه توصیف می‌کنند که می‌تواند مرحله گمشده تکامل کهکشانی میان اولین ستاره‌های جهان و کهکشان‌های شناخته شده امروز باشد. این کهکشان کلاس شدید توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) — تلاش مشترک ایالات متحده، اروپا و آژانس‌های فضایی کانادا — مشاهده شده است. کشف اخیرا در یک مقاله تحقیقاتی در ماه‌نامه منتشر شده است.
کهکشان در تصاویر دوربین مادون قرمز نزدیک تلسکوپ جیمز وب به صورت یک تار محو نمایان می‌شود. این مشاهده می‌تواند به اخترشناسان کمک کند تا تکامل کهکشان در جهان اولیه را بهتر درک کنند.
دکتر الکس کامرون از دانشگاه آکسفورد، محقق اصلی این مطالعه، می‌گوید نخستین فکر من هنگام نگاه به طیف کهکشان این بود شگفت‌انگیز است که دقیقا همان چیزی است که تلسکوپ وب برای آشکار کردن آن طراحی شده بود پدیده‌های کاملا تازه در جهان اولیه که به ما کمک می‌کنند تا درک کنیم داستان کیهانی چگونه آغاز شده است.
کامرون با دکتر هارلی کتز، نظریه‌پرداز، تماس گرفت تا داده‌های شگفت‌انگیز را مورد بحث قرار دهد. تیم آن‌ها با همکاری هم دریافتند که مدل‌های کامپیو‌تری از ابر‌های گازی کیهانی که توسط ستاره‌های بسیار داغ و عظیم تا حدی گرم شده‌اند که گاز درخشان‌تر از ستاره‌ها است، تقریبا با مشاهدات وب مطابقت کامل دارد. کتز از آکسفورد و دانشگاه شیکاگو می‌گوید به نظر می‌رسد این ستاره‌ها باید بسیار داغ‌تر و عظیم‌تر از آنچه در جهان محلی می‌بینیم باشند، که منطقی است چون جهان اولیه محیط بسیار متفاوتی بود.
در جهان محلی، ستاره‌های داغ و عظیم معمولی دمایی بین ۷۰،۰۰۰ تا ۹۰،۰۰۰ درجه فارن‌هایت (۴۰،۰۰۰ تا ۵۰،۰۰۰ درجه سانتی‌گراد) دارند. بر اساس اظهارات تیم، کهکشان ۹۴۲۲ دارای ستاره‌هایی داغ‌تر از ۱۴۰،۰۰۰ درجه فارن‌هایت (۸۰،۰۰۰ درجه سانتی‌گراد) است. محققان گمان می‌کنند این کهکشان در می‌انه یک فاز مختصر از راه‌اندازی ستاره‌های شدید در داخل یک ابر گاز متراکم است که تعداد زیادی ستاره عظیم و داغ تشکیل می‌دهد. ابر گاز با فوتون‌های فرا‌وان نور ستاره‌ها برخورد می‌کند که باعث می‌شود بسیار درخشان شود. علاوه بر نوآوری آن، درخشش گاز سحابی بر فراز ستاره‌ها چیزی است که در محیط‌های نسل اول ستاره‌های جهان پیش‌بینی شده بود، که اخترشناسان آن‌ها را ستاره‌های جمعیت III طبقه‌بندی می‌کنند.
کتز می‌گوید ما می‌دانیم که این کهکشان ستاره‌های جمعیت III را ندارد، چون داده‌های وب پیچیدگی شیمیایی بیش‌تر از حد را مشخص می‌کند. با این حال، ستاره‌های آن با آنچه ما آشنا هستیم متفاوت است — ستاره‌های شگفت‌انگیز و غریب در این کهکشان می‌توانند راهنمایی برای درک نحوه گذار کهکشان‌ها از ستاره‌های اولیه به انواع کهکشان‌هایی که می‌شناسیم باشند.
در این مرحله، کهکشان ۹۴۲۲ تنها یک نمونه از این مرحله از گسترش کهکشانی است، به همین دلیل سوالات بسیاری برای پاسخ‌دهی باقی مانده است. آیا این شرایط در این دوره در کهکشان‌ها رایج است یا یک اتفاق نادر است؟ آن‌ها چه چیز دیگری می‌توانند در مورد مراحل اولیه‌تر تکامل کهکشانی به ما بگویند؟ کامرون، کتز و همکاران تحقیقاتی خود اکنون در حال شناسایی کهکشان‌های بیش‌تری برای افزودن به این جمعیت هستند تا بهتر درک کنند که در یک می‌لیارد سال اول پس از انفجار بزرگ در جهان چه اتفاقی افتاده است.