دانشمندان کالیفرنیا قرص تکدوز میسازند تا متان گاوها را ۷۰ میلیون دلاری کاهش دهند
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در دیویس و برکلی در حال توسعه یک درمان تکدوز برای گوسالههای نوپا هستند تا با مهندسی ژنتیکی میکروبهای روده، انتشار متان از آروغ گاوها را به شدت کاهش دهند. این پروژه با بودجه ۷۰ میلیون دلار و بازه زمانی هفت ساله در حال اجرا است.
پائولو دی مئو فیلیو، محقق فوقدکترا در دانشگاه کالیفرنیا، بخشی از تیمی است که لولهای را به معده گوسالههای دو ماهه هدایت میکند تا نمونههایی از مایع شکمبه بگیرد. هدف شناسایی باکتریهایی است که هیدروژن را به متان تبدیل میکنند و جایگزینی آنها با میکروبهای اصلاحشده ژنتیکی که هیدروژن را جذب کنند بدون تولید متان.
چالش متان و تغییرات آب و هوایی
استاد ارمیاس کبراب، متخصص علوم دامی در دانشگاه کالیفرنیا، میگوید تقریبا نیمی از افزایش دمای جهانی تا به امروز ناشی از متان است. متان دومین گاز گلخانهای مهم پس از دیاکسید کربن است، عمر کوتاهتری در اتمسفر دارد (نزدیک ۱۲ سال) اما قدرت گرمایشی بسیار بالاتری دارد. هر گاو سالانه حدود ۱۰۰ کیلوگرم متان آروغ میزند و دامداری به نگرانی بزرگ اقلیمی تبدیل شده است.
ماتیاس هس، مدیر آزمایشگاه در دیویس، تأکید میکند که نمیتوان به سادگی باکتریهای تولیدکننده متان را حذف کرد، زیرا هیدروژن میتواند تا سطح سمی برای حیوان تجمعیابد. او میافزاید میکروبها موجودات اجتماعیاند و تعاملات آنها بر کل اکوسیستم روده تأثیر میگذارد.
آزمایش در بیوراکتورها و امید به بازدهی بهتر
دانشجویان تیم هس فرمولهای مختلف را در بیوراکتورها آزمایش میکنند، دستگاههایی که شرایط معده گاو از نظر دما، پیاچ و حرکات را شبیهسازی میکنند. موازی با این کار، گوسالهها رژیم غذایی مکمل جلبک دریایی دریافت میکنند که از قبل اثربخشی در کاهش متان داشته است.
کبراب هدف دوگانه را تشریح میکند ما نه تنها میخواهیم متان را کاهش دهیم، بلکه بازدهی خوراک را افزایش دهیم. هیدروژن و متان هر دو انرژی هستند؛ اگر این انرژی را به سمت تولید پروتئین و چربی هدایت کنیم، هم منفعت اقتصادی بهتر خواهیم داشت و هم انتشار گازهای گلخانهای کاهش مییابد.
ضرورت راهکار جهانی و واقعیتهای تغذیهای
مقصد نهایی یک قرص یا شربت تکدوز در ابتدای زندگی است، زیرا اکثر گاوها به صورت آزاد مرتع میکنند و دریافت مکملهای روزانه ممکن نیست. کبراب که سالها بر دامداری پایدار کار کرده، با درخواستهای ساده برای کاهش مصرف گوشت در سطح جهان موافق نیست. او به مثال اندونزی اشاره میکند که دولت آنجا تولید گوشت و لبنیات را افزایش میدهد، چرا که ۲۰ درصد کودکان زیر پنج سال دچار کوتاهی قد (استانتینگ) هستند و نیاز به پروتئین حیوانی دارند.