مطالعه امپریال کالج لندن: کارکرد مغزی جغد‌های شب ۱۳.۵ درصد برتر از سحرخیز‌ها

تحقیقات جدید دانشمندان امپریال کالج لندن نشان می‌دهد که افراد عصرگرا یا جغد‌های شب در آزمون‌های شناختی عملکرد بهتری از سحرخیز‌ها دارند. این مطالعه بر پایه داده‌های بیش از ۲۶ هزار مشارکت‌کننده در بانک اطلاعات پزشکی بریتانیا (بیوبانک) انجام شده است.

برتری شناختی جغد‌های شب در اعداد

تحلیل داده‌ها پس از کنترل متغیر‌های سلامتی و سبک زندگی نظیر بیماری‌های مزمن، مصرف الکل و دخانیات، نتایج قابل‌توجه‌ی را آشکار کرد. جغد‌های شب در یک گروه ۱۳.۵ درصد و در گروه دیگر ۷.۵ درصد امتیاز بالا‌تر از سحرخیز‌ها کسب کردند. حتی افرادی که ساعت بیولوژیک خود را متوسط توصیف می‌کردند، به‌ترتیب ۱۰.۶ و ۶.۳ درصد عملکرد بهتری از سحرخیز‌ها داشتند.

ساعت بیولوژیک و تأثیر بر عملکرد مغز

رها وست، نویسنده اصلی مطالعه از بخش جراحی و سرطان امپریال کالج لندن، تأکید می‌کند که ترجیح‌های زمانی بیداری و خواب تنها انتخاب شخصی نیستند، بلکه می‌توانند بر کارکرد شناختی تأثیر بگذارند. او می‌گوید یافته‌ها منعکس‌کننده روندی کلی است که در آن بیش‌تر افراد به سمت بهبود کارکرد شناختی در عصر متمایل هستند.

نقش مدت خواب در عملکرد مغزی

محققان تأکید کردند که کلید اصلی یافته‌ها، می‌زان خواب شبانه است. بازه هفت تا نه ساعت خواب برای حافظه و پردازش اطلاعات بهینه است، در حالی که خواب بیش از نه ساعت با عملکرد ضعیف‌تر مغز همراه است. به‌علاوه، افراد مبتلا به بی‌خوابی کاهش قابل‌توجه‌ی در کارکرد مغزی نشان ندادند، که نشان‌دهنده تأثیر جزئی این عامل در نتایج است.

ریشه‌های تکاملی و نظریه واچمن

مطالعات ژنتیکی و نظریه واچمن نشان می‌دهند که عصرگرایی ریشه در تکامل انسان دارد. در جوامع شکارچی-گردآورنده، گروه‌ی از افراد باید شب‌ها بیدار بمانند تا از قبیله محافظت کنند. این ویژگی امروزه با اختلال کم‌توجه‌ی بیش‌فعالی (ADHD) نیز مرتبط است، به‌گونه‌ای که تقریبا سه‌چهارم از مبتلایان به این اختلال از مشکلات خواب رنج می‌برند.

وست توصیه می‌کند که درک و سازگاری با تمایلات طبیعی خواب ضروری است، اما باید توجه داشت که می‌زان خواب باید در بازه مناسب قرار گیرد، نه خیلی کوتاه و نه خیلی طولانی. این تعادل برای حفظ سلامت مغز و عملکرد بهینه آن اهمیت حیاتی دارد.